Over spel en kunst in Afro-futurisme
Afro-futurisme is geen stijl of genre, maar een manier van denken over tijd, verbeelding en macht. Het vertrekt vanuit de vaststelling dat niet iedereen op dezelfde manier toegang heeft gehad tot verleden, heden en toekomst. Voor veel gemeenschappen is tijd historisch onderbroken, gecontroleerd of herschreven. Afro-futurisme reageert daarop door nieuwe verbindingen te maken tussen geschiedenis, fictie, technologie, spiritualiteit en kunst.
Centraal staat de vraag: wie mag de toekomst verbeelden?
Vanuit deze invalshoek bekijken we spel niet als ontspanning, maar als een ruimte waarin alternatieven kunnen worden getest. Spel laat toe om bestaande regels tijdelijk op te schorten en andere werkelijkheden uit te proberen. Het is een praktijk van “alsof” die reële verschuivingen mogelijk maakt. Ook kunst wordt hier begrepen als een vorm van technologie: een middel om tijd te herstructureren. Denk aan improvisatie in muziek, het werken met montage of sampling, het aannemen van andere identiteiten in performance. Dit zijn manieren om lineaire tijd open te breken en verschillende temporaliteiten samen te brengen. Voor de kunstenaar-leraar betekent deze invalshoek dat onderwijs niet alleen gaat over overdracht, maar over het creëren van ruimtes waarin verbeelding politieke en maatschappelijke betekenis krijgt. Hoe kan een klas- of repetitieruimte functioneren als een plek waar mogelijke toekomsten worden geoefend? Hoe kan spel een methode worden om bestaande structuren te bevragen? In deze sessie onderzoeken we hoe een Afro-futuristische blik ons kan helpen om spel en kunst te begrijpen als praktijken van wereldvorming. Praktijken waarin verleden, heden en toekomst actief worden herschreven.
